Izopatia

Terapia izopatyczna opiera się na wynikach badań prof. Günthera Enderleina (1872-1968). Zauważył on, że żywotne formy przetrwalnikowe grzybów pleśniowych występują tylko w martwym materiale biologicznym. W organizmach żywych natomiast, we wszystkich komórkach, jak i we krwi przybierają bardziej zróżnicowane postacie symbiotycznych endobiontów. Występują tam w postaci małych, nieruchliwych, koloidalnych, ale żywych struktur białkowych. Obok struktur prymitywnych i niechorobotwórczych znajdują się również formy wyżej zorganizowane, patogenne, chorobotwórcze.

Jeśli człowiek jest zdrowy, przeważają formy mniej rozwinięte, drobne, nie powodujące choroby. W przypadku zaburzenia środowiska fizjologicznego, równowaga ulega zachwianiu. Formy niższe przechodzą wtedy w formy wysokorozwinięte, a co za tym idzie rozwija się choroba. Enderlein stwierdził, że niskorozwinięte formy endobiontu są w stanie unieszkodliwić wysokorozwinięte formy pasożytnicze drobnoustrojów poprzez trwałe rozerwanie połączeń między nimi i wydalenie ich z organizmu.

Zaczął wytwarzać leki izopatyczne złożone z niższych, niepatogennych form grzybowych. Leki te są w stanie przywrócić zachwianą symbiozę między endobiontem, a organizmem gospodarza. Terapia izopatyczna jest metodą bardzo skuteczną, w pełni bezpieczną i nieszkodliwą, leki pomagają na większość chorób, w tym przewlekłych.

Melissa - centrum rehabilitacji - all rights reserved ®
Page created by kostek